Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2021

Η Ροζαλία Γαβριηλίδου και τα "Αποτυπώματά" της στην Τέχνη και όχι μόνο...!!!!

Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε στην στήλη "ΑΝΘΡΩΠΟΙ", στην έντυπη "εδεσσαϊκή", στις 5/12/2020...

Η Ροζαλία Γαβριηλίδου, ο "Ανθρωπός" μας, σήμερα, δε χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Ανθρωπος του Πολιτισμού, εδώ και πολλά χρόνια, έχει αφήσει αρκετά "Αποτυπώματα" στην τέχνη και, εδώ και μερικά χρόνια "φλερτάρει" και με .... τα ερτζιανά!

Μας έκανε, λοιπόν, την τιμή και την φιλοξενούμε, σήμερα, στις στήλες της "ε".


"Ε": Ροζαλία, ξεκινώντας την κουβεντούλα μας, θα ήθελα να μας πεις, πώς προέκυψε η αγάπη σου για το ραδιόφωνο; Μέσα από τα "Αποτυπώματα", θα ήθελες κι εσύ ν' αφήσεις το δικό σου "Αποτύπωμα" … στα ερτζιανά; 

- Το ραδιόφωνο μπήκε στη ζωή μου τα τελευταία χρόνια και η αλήθεια είναι ότι το αγάπησα πολύ. Πριν μια πενταετία μου έγινε η πρόταση από τον ραδιοφωνικό σταθμό του Νομού Πέλλας life 106.3 στα fm. Ξεκίνησα με την εκπομπή «έχουμε εξελίξεις» με συνεργάτη μου στην κονσόλα τον ιδιοκτήτη του σταθμού, τον Αλέξανδρο Καραγιοβανίδη. Τα τελευταία δύο χρόνια, αποφάσισα να αναλάβω μόνη και να κάνω κάθε εβδομάδα και ένα αφιέρωμα σε διαφορετικά σημεία του Νομού μας. Ουσιαστικά θα άλλαζε όλη η εκπομπή, η θεματολογία της και… το όνομά της! Επέλεξα να την ονομάσω ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ για πολλούς λόγους. Ο τόπος μας σε κάθε γωνιά του έχει να μαρτυρήσει ιστορία, αποτύπωμα δηλαδή, που μας άφησε παρακαταθήκη και οφείλουμε να την κρατήσουμε ζωντανή. 

Στόχος μου από το ξεκίνημα ήταν να αφήσει η εκπομπή το δικό της αποτύπωμα στην καρδιά των ακροατών, κι εγώ φυσικά μέσω των επιλογών των θεμάτων, των τραγουδιών ή των αφιερώσεων-προβολών του τόπου μας. 

Τα εβδομαδιαία αυτά αφιερώματα ξεκινάνε με μια έρευνα μέσω συνεντεύξεων, διαδικτύου ή βιβλιογραφίας και ακούγονται μέσα από την εκπομπή. Κάθε αφιέρωμα την επομένη μέρα αναρτάται στο site του Aridaia365, οπότε έχει τη δυνατότητα να ενημερωθεί, εκτός από τους ακροατές, και διαδικτυακά όποιος άλλος ενδιαφέρεται.


"Ε": Πριν το lockdown σχεδίαζες τη συμμετοχή σου στη θεατρική παράσταση "Για πάντα μαζί", της Νίκης Ποζίδου. Μίλησέ μας για το έργο, το ρόλο σου και τα μηνύματα που θέλει να περάσει. 

- Με τη Νίκη έχουμε μια ζεστή σχέση εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Σε μια κοινή μας έξοδο προέκυψε η ανάγκη και των δυο μας να δημιουργήσουμε κάτι, μέσα σ' αυτή τη δύνη της καταστροφής και της κατάθλιψης που ζούμε τον τελευταίο καιρό. Όχι μόνο για εμάς αλλά και για το κοινό που έχει πλέον τόση μεγάλη ανάγκη να απολαύσει θέατρο, πολιτισμό και οποιαδήποτε άλλη εκδήλωση που πραγματικά του έλειψε. Ξεκινήσαμε να δουλεύουμε το έργο «για πάντα μαζί» σε κείμενα και σκηνοθεσία της Νίκης Ποζίδου, με φορέα τον Πολιτιστικό Σύλλογο "Εδεσσαϊκός Κόσμος". Είναι ένα έργο που σε κάθε φράση του, ο καθένας μας μπορεί να ανακαλύψει τον ίδιο του τον εαυτό, την καθημερινότητά του, τη σχέση του με τον σύντροφό του ή την οικογένειά του. 

Ο δικός μου ρόλος είναι αρκετά κόντρα στην προσωπικότητα τη δική μου, και διαφορετικός από ρόλους που μέχρι τώρα έχω ερμηνεύσει. Αυτό ήταν και το μεγάλο στοίχημα που έβαλα με τον εαυτό μου, να τσαλακώσω τη Ροζαλία και να ενσαρκώσω όσο μπορώ καλύτερα τη Μίρκα. 

Τα μηνύματα δε που μπορεί κανείς να αποκομίσει βλέποντας την παράσταση είναι κραυγαλέα, γιατί η ταύτιση του κάθε θεατή με τους ρόλους, είναι τόσο εμφανής, ώστε μπορεί ο καθένας να πάρει τις απαντήσεις που χρειάζεται, για να λάβει τις δικές του αποφάσεις για τη ζωή του. 


"Ε": Βέβαια, το δικό σου ταξίδι στα πολιτιστικά δρώμενα κρατάει πολλά χρόνια. Σε όλη αυτή την πορεία, ποιές είναι οι ξεχωριστές και μοναδικές σου στιγμές, που θα ήθελες να μοιρασθείς μαζί μας;

- Από τα πολύ παιδικά μου χρόνια η αλήθεια είναι. Είχα την τύχη να έχω έναν πατέρα που μου εμφύσησε την αγάπη του για την παράδοση και τον πολιτισμό. Πέρασα από πολλούς Συλλόγους στην πορεία μου και από όλους κάτι πήρα. Είτε μέσα από τις συνεργασίες μου, είτε μέσα από τις διοικητικές αποφάσεις που πραγματοποιούσαμε. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να δημιουργήσω μια παρακαταθήκη εμπειριών, στις οποίες και βασίζομαι σε κάθε νέο όραμα που θα ήθελα να υλοποιήσω. Ξεχωριστές στιγμές έχω πολλές στη φαρέτρα μου. Στο χρονολόγιο μου θα έβαζα τη δημιουργία των ποντιακών ταινιών που έκανα με τον Γιάννη Φλωρινιώτη, κάτι τελείως πρωτοποριακό για την εποχή εκείνη, τη θητεία μου στον Σύλλογο Ποντίων Έδεσσας «ο Άγιος Θεόδωρος Γαβράς», η οποία ήταν γεμάτη με δράσεις πολιτισμού, όπως θέατρο, βιβλιοπαρουσιάσεις, διαλέξεις, ομιλίες, χορευτικά ανταμώματα. Επίσης η διαδικτυακή εκπομπή «Συνεχιστές της παράδοσης» μέσα από την οποία προβάλαμε τις δράσεις των πολιτιστικών συλλόγων στην καθημερινότητά τους. Άλλη μία ξεχωριστή στιγμή για μένα, και την οποία δε μπορώ να συγκρίνω με τις προηγούμενες, είναι η έκδοση του βιβλίου μου «Παύλος Τσαουσίδης ο οπλαρχηγός του Πόντου», που έγινε με την πολύτιμη βοήθεια του καθηγητή Θεοφάνη Μαλκίδη, και αναφέρεται στη αυτοβιογραφία του οπλαρχηγού. 


"Ε": Και επειδή θεωρείσαι άνθρωπος του πολιτισμού, θα ήθελες να σχολιάσεις την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, για την ίδρυση Καλλιτεχνικού Σχολείου στην Εδεσσα; 

- Η πόλη μας έχει μεγάλο φυτώριο παιδιών με καλλιτεχνικές ανησυχίες, τα οποία θέλουν να ασχοληθούν με τις μορφές τέχνης. Ίσως υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν ακόμα ανακαλύψει κάποιο έμφυτο ταλέντο τους, με αποτέλεσμα σε πολλές των περιπτώσεων να μην ακολουθούν επαγγελματικά αυτό που τους ταιριάζει και που θα τους κάνει ευτυχισμένους ενήλικες, το οποίο είναι και το ζητούμενο σε μια υγιή κοινωνία. Στην ουσία είναι δημόσια σχολεία δευτεροβάθμιας γενικής εκπαίδευσης, με διευρυμένο πρόγραμμα και με έμφαση στις καλές τέχνες. Η απόφαση του δημοτικού συμβουλίου με βρίσκει απολύτως σύμφωνη. Τα καλλιτεχνικά σχολεία πλέον έχουν αυξηθεί σε αριθμό στην Ελλάδα, γιατί όχι, λοιπόν, και στην πόλη μας.


"Ε": Θα σου πω κάποιες λέξεις και θα ήθελα να μου τις σχολιάσεις:

* Κορωνοϊός: Χτύπησε την πόρτα μου… έχασα τον πατέρα μου και πρώτα μου ξαδέλφια… πρέπει να σοβαρευτούμε και να αναλάβουμε τις ευθύνες μας ο καθένας απέναντι στους εαυτούς μας, στους δικούς μας ανθρώπους και στο κοινωνικό σύνολο και να ακολουθούμε πιστά τις οδηγίες των ειδικών. 


* Πόντος: Ο Πόντος είναι ιστορία, είναι μνήμη, είναι πόνος, είναι αγώνας, είναι πίστη, είναι ρίζες και όσο δεν υπάρχει αναγνώριση της γενοκτονίας, είναι πληγή που ματώνει. 


* Μανουσάκης: Τεράστιος! Οι εμπειρίες που αποκόμισα από την τριήμερη συμμετοχή μου στα γυρίσματα της σειράς «κόκκινο ποτάμι», είναι μέσα μου και θα τις κουβαλάω εσαεί. Επαγγελματισμός, σοβαρότητα, σεβασμός σε όλους τους συνεργάτες, χιούμορ…. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι Μανούσος Μανουσάκης σημαίνει επιτυχία


* Τέχνη: Είχα την τύχη να τη σπουδάσω και έχω την τύχη να την υπηρετώ, έστω και μέσα από τον ερασιτεχνισμό.  


"Ε": Ολοκληρώνοντας την όμορφη κουβεντούλα μας, θα ήθελες Ροζαλία να κάνεις μια ευχή;

- Η ευχή μου και ενόψει των εορτών είναι να βγούμε σύντομα από τον κυκεώνα που βρισκόμαστε με την πανδημία, με τις μικρότερες δυνατές απώλειες σε ζωές ή σε οικονομικά θέματα. Χρόνια πολλά.


Πηγή: εδεσσαϊκή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Οι όροι χρήσης που ισχύουν για τη δημοσίευση των σχολίων, έχουν ως εξής:

Κάτωθι των περισσοτέρων κειμένων του διαδικτυακού τόπου παρέχεται η δυνατότητα υποβολής σχολίων από τους χρήστες/ επισκέπτες. Η δυνατότητα αυτή είναι καταρχήν ελεύθερη. Ωστόσο, η συντακτική ομάδα δύναται να προβεί άμεσα και χωρίς καμία προηγούμενη ειδοποίηση ή αιτιολόγηση, στη διαγραφή οιουδήποτε σχολίου κρίνει ότι είναι εκτός του δεοντολογικού πλαισίου, των στόχων και των υπηρεσιών του διαδικτυακού τόπου, ειδικά δε εάν αυτό είναι υβριστικό, ειρωνικό, έχει στόχο να προσβάλλει τρίτο πρόσωπο ή την ιστοσελίδα.

Σε καμία περίπτωση ο διαχειριστής του διαδικτυακού τόπου δεν υιοθετεί, ενστερνίζεται, αποδέχεται ή εγγυάται την αλήθεια των προσωπικών σκέψεων, αντιλήψεων και πληροφοριών, οι οποίες εκφράζονται από τους επισκέπτες/χρήστες της ιστοσελίδας.

Με την αποστολή ενός σχολίου αυτόματα αποδέχεστε τους όρους χρήσης.

Η συντακτική ομάδα του Aridaia365