Ανταγωνιστικά τα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Πέλλας - Προβληματισμός με την διαιτησία

Προβληματισμός με την διαιτησία

Την φετινή ποδοσφαιρική χρονιά τα πρωταθλήματα της ΕΠΣ Πέλλας σε όλες τις κατηγορίες είναι άκρως ανταγωνιστικά, ωστόσο υπάρχει μεγάλη γκρίνια στο κομμάτι της διαιτησίας και αυτό είναι πλέον ολοφάνερο, παρότι κάποιοι από τους υπεύθυνους τα βλέπουν όλα καλά και πως να μην τα βλέπουν, από την στιγμή που όλοι αυτοί δεν έχουν κανένα κόστος, ούτε θίγονται οι όποιες φιλοδοξίες τους, ούτε πονάει η τσέπη τους.

Ας ρωτήσουν τους παράγοντες αιμοδότες που προσφέρουν από το υστέρημα τους, από τον χρόνο τους, από την δουλειά τους και κάθε χρόνο λιγοστεύουν επικίνδυνα, φεύγοντας από τον χώρο, μην αντέχοντας την κοροϊδία και έτσι βαδίζουμε στον ποδοσφαιρικό αφανισμό, αργά αλλά σταθερά. 

Η αγανάκτηση των παραγόντων ξεπερνάει πολλές φορές τα όρια, κάποια τηλέφωνα το Σαββατοκύριακο παραμένουν ερμητικά κλειστά για ευνόητους λόγους, ωστόσο είναι κοινό μυστικό ότι όλη την βδομάδα τόσο ο πρόεδρος της ΕΠΣ Πέλλας, όσο και η ηγεσία της διαιτησίας δέχονται πολλά τηλέφωνήματα αγανάκτησης από παράγοντες, οι οποίοι ματώνουν οικονομικά για να κρατήσουν όρθιο το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, αλλά αντιμετωπίζονται πολλές φορές, όχι με πειστικό τρόπο καθώς γνωρίζουν πως λειτουργεί το σύστημα τα τελευταία χρόνια.

Γιατί φτάσαμε εδώ το γνωρίζουν οι περισσότεροι, η κακή διαχείριση και η εύνοια κάποιων διαιτητών από τους αρμοδίους, ανάγκασε κάποιους άλλους αρκετούς συναδέρφους τους να αποχωρήσουν από τον χώρο και εκεί που κάποτε η ηγεσία της διαιτησίας ένοιωθε πανίσχυρη, ξαφνικά βρέθηκε επί ξύλου κρεμάμενη να μετράει τις πληγές της, φέρνοντας σε δύσκολη θέση και τους ίδιους τους συμβούλους της ΕΠΣ Πέλλας, που αναγκάστηκαν να ορίζουν παιχνίδια σε ακατάλληλες ώρες που δεν επιθυμούν οι ομάδες και όλα αυτά γιατί δεν επαρκεί ο αριθμός των διαιτητών. Νεαροί, άπειροι και χωρίς την απαιτούμενη εκπαίδευση, διαιτητές, ορίζονται σε κρίσιμα παιχνίδια ακόμη και της Α1 και βλέπουμε πράγματα που δεν πρέπει, πράγματα που εκνευρίζουν παίκτες, προπονητές, παράγοντες και φιλάθλους.

Παλιότερα οι διαιτητές εκπαιδεύονταν, έπαιζαν παιχνίδια χαμηλότερων Κατηγοριών και μόνο όταν κρίνονταν ικανοί διαιτήτευαν σε υψηλό επίπεδο, ενώ τώρα μπαίνουν κατευθείαν στα βαθιά με κίνδυνο να καούν πριν την ώρα τους, υποπίπτοντας σε λάθη που κρίνουν αποτελέσματα και πολλές φορές τους κόπους μια ολόκληρης χρονιάς, με τους παράγοντες να γνωρίζουν τους αδύναμους κρίκους και να ασκούν πολλές φορές ψυχολογική βία στα άπειρα παιδιά, για να πάρουν τα σφυρίγματα που τους βολεύουν με συμπεριφορές που φτάνουν στο κόκκινο και τις περισσότερες φορές να τιμωρούνται με ποινές χάδια, στον βωμό της ανταποδοτικότητας.

Θα μου πείτε οι παράγοντες-σύμβουλοι της ΕΠΣ Πέλλας που εκλέχθηκαν πριν λίγο καιρό δεν τα βλέπουν;

Πως να τα δουν όταν οι περισσότεροι δεν πηγαίνουν σε κανένα γήπεδο το Σαββατοκύριακο;

Είναι να απορεί κανείς για ποιον λόγο κάποιοι θέλουν να είναι μέσα στα πράγματα, χωρίς όμως να συμμετέχουν ενεργά και απλά να βλέπουν το όνομα τους, στο ΔΣ της ΕΠΣ Πέλλας.

Είναι κι αυτό ένα πρόβλημα που κάνει πολλούς φίλους του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου να αναρωτηθούν, αφού δεν είχαν διάθεση να βοηθήσουν γιατί κατέβηκαν στις εκλογές της ΕΠΣ Πέλλας;

Ένα άλλο κομμάτι που πρέπει να απασχολήσει είναι γιατί να ορίζονται παρατηρητές διαιτησίας μόνο στην Α1 και όχι στις άλλες κατηγορίες. Οι νέοι διαιτητές που ορίζονται στις μικρότερες κατηγορίες δεν θα πρέπει να έχουν παρατηρητές για να διορθώνουν τα όποια λάθη τους και να λαμβάνουν τις κατάλληλες συμβουλές, για την βελτίωση τους;

Δηλαδή είναι λογικό να ορίζεται παρατηρητής διαιτησίας στον κορυφαίο διαιτητή μας που σφυρίζει στην Super League και να μην ορίζεται σε έναν νέο διαιτητή, που πρέπει να συμβουλευτεί, πρέπει να ακούσει, πρέπει να μάθει και πολλά πολλά άλλα πρέπει.

Η γνωστή καραμέλα που λίγο πολύ ακούγεται ότι δεν υπάρχει επαρκής αριθμός διαιτητών και ότι αυτοί είναι, με αυτούς θα πορευτούμε και είναι σημείο των καιρών ότι οι νέοι δεν ασχολούνται το αντικείμενο, θα πρέπει να σταματήσει γιατί πολύ απλά δεν έγιναν αυτά που έπρεπε να γίνουν, ούτως ώστε να υπάρχει διάδοχη κατάσταση και πλειάδα διαιτητών, ας μην ξεχνάμε πόσοι ικανοί, αξιόλογοι και σε καλή ηλικία διαιτητές, αποσύρθηκαν πικραμένοι και αγανακτισμένοι βλέποντας και μη επιθυμώντας να υποστούν την άνιση μεταχείριση από την ηγεσία της διαιτησίας, με την επιμονή της σε κάποια αρεστά προς αυτήν πρόσωπα μεγάλης ηλικίας, χωρίς να σκέφτεται την επόμενη μέρα και το μέλλον. 

Αυτές τις λανθασμένες επιλογές πληρώνει τώρα το ποδόσφαιρο της Πέλλας, που είναι αναγκασμένο να υποστεί τις συνέπειες αρρωστημένων σκέψεων και επιλογών από κάποιους, που λειτούργησαν εκδικητικά βγάζοντας απωθημένα, τα οποία δυστυχώς ήρθε η ώρα να πληρωθούν. 

Τεράστια ευθύνη για όλη αυτή την κατάσταση σαφώς βαρύνει και τον πρόεδρο της ΕΠΣ Πέλλας κ. Αντωνίου, (άκουσε βαριές κουβέντες και από τις δύο ομάδες στο πρόσφατο παιχνίδι κυπέλλου Άρης Πρ. Ηλία - Όλυμπος Αψάλου), που ως συνήθως είναι εξαφανισμένος από τα γήπεδα της Πέλλας, έχοντας τον νου του κυρίως στην ΕΠΟ και προφανώς δεν δείχνει την απαιτούμενη βάση και προσοχή στα τοπικά δρώμενα, με αποτέλεσμα να βλέπουμε πράγματα και θαύματα από πλευράς διαιτησίας και όχι μόνο, ξεχνώντας ότι η τυφλή εμπιστοσύνη πολλές φορές είναι επικίνδυνη.

Είναι κοινό μυστικό η δυσαρέσκεια των σωματείων όσον αφορά τις διαιτητικές επιλογές, οι λεκτικές επιθέσεις στα γήπεδα δίνουν και παίρνουν, πολλοί διαιτητές ενδιαφέρονται κυρίως να φύγουν αλώβητοι από τα γήπεδα παρά να απονείμουν δικαιοσύνη και να έχουν προβλήματα, αλλά εδώ που τα λέμε κι αυτοί είναι μόνοι και αβοήθητοι η ηγεσία της ΕΠΣ Πέλλας δεν είναι κοντά τους όπως θα έπρεπε, ίσως θα έπρεπε να είχε γίνει μια επαφή μεταξύ του Δ.Σ της ΕΠΣ Πέλλας με τους διαιτητές να μιλήσουν, να γίνει ανταλλαγή απόψεων, να νοιώθουν κι αυτοί ότι τους υπολογίζουν, αλλά θα μου πείτε αυτά είναι ψιλά γράμματα και χάσιμο χρόνου, αυτοί δεν δίνουν το παρόν στα γήπεδα, θα ασχοληθούν με τους διαιτητές.

Επίσης το τελευταίο χρονικό διάστημα ακούγονται έντονα παράπονα και για τις αποφάσεις της πειθαρχικής επιτροπής, όπου σύμφωνα με τους παράγοντες οι ποινές για ίδια παραπτώματα δεν είναι ίδιες για όλους, άλλοι τιμωρούνται παραδειγματικά και άλλοι πέφτουν στα μαλακά, με αποτέλεσμα να υπάρχει η σχετική γκρίνια.